NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL ZOSTAŁ OPARTY NA WYDARZENIACH HISTORYCZNYCH.
NIEKTÓRE NAZWY ORGANIZACJI I OSOBY UKAZANE W NIM SĄ FIKCYJNE.
ODCINEK 12
Za trzy dni urodziny brytyjskiego ministra.
Lee Wan-ik też jest zaproszony.
To będzie ten dzień.
Sushi i ciastka.
Znakomicie, monsieur.
Piękne damy. Mademoiselle.
Dziękujemy, panie Hayashi,
za to wspaniałe przyjęcie.
To dla mnie przyjemność.
W końcu to urodziny przyjaciela.
Mamy pod dostatkiem jedzenia i picia,
więc proszę, częstujcie się.
Przyjaciela?
Wy, wyspiarze, zaprzyjaźniliście się.
Powodzenia.
Cierpliwości.
Cholerni Rosjanie. Umieją tylko pić wódkę.
Nie mają pojęcia o dobrym wychowaniu.
Mów po angielsku.
Co pan powiedział?
Powinien pan mówić po angielsku.
Nie rozumiem pańskiej strasznej wymowy.
Zuchwały głupiec.
Powinieneś...
wycofać wasze wojska z Yongampo.
Skoro masz tyle czasu, że marnujesz go tutaj.
Inaczej was zmiażdżymy.
Wiemy, że chcecie się wślizgnąć do Joseon.
Mamy układ z Qing.
Japonia nie ma nic do gadania.
Co zrobicie, jeśli powiemy „nie”?
Wypowiecie nam wojnę?
Zdołacie ją wygrać?
Przecież jesteście tacy niscy.
Drań!
- Spokojnie. - Właśnie.
Daj spokój. Dobrze się bawiliśmy.
Porozmawiajmy o tym, co się dzieje.
Dwóch szefów MSZ Joseon zginęło,
kiedy byłem w Szanghaju.
Zapytał mnie,
czy to dom Go Sa-honga.
LEE DEOK-MUN
Minęło trochę czasu, panie.
Choć w Joseon sprawy źle się mają,
pan zawsze dobrze się bawi.
Pewnie więcej można wynieść
z przyjęcia niż z pogrzebu.
Co to za przydługie powitanie?
Najemnik stał się biznesmenem?
Martwię się, że miecz mi zardzewieje.
Cudzoziemcy ze wschodu i zachodu
wspólnie martwią się o los Joseon...
Chyba tak wygląda pokój.
Proszę wejść. Drugie piętro.
Nie ma potrzeby.
Kiedy Allen wyjdzie szczać,
zaprowadź go do mojego pokoju.
Gejsza niech zostanie na zewnątrz.
Jeszcze jeden pokój? Interes się kręci.
Tak się składa, że mam cichy zakątek, idealny dla pana.
Pokaż mu Czerwony Pokój.
Tak jest.
Jutro wieczorem
zajmij czymś strażników domu Lee Wan-ika przez pół godziny.
Odpłacisz mi za ostatni raz.
Nie zadawaj pytań.
Pewnie.
Mężczyźni pilnujący domu Lee Wan-ika...
Zaproś ich na kolację.
Na pół godziny.
Dobrze, szefie.
WYNIKI SEKCJI ZWŁOK
Właśnie tego szukałam.
A ja potrzebuję tego.
Może się wymienimy?
To chyba lepsze od kłótni.
Obie jesteśmy zajęte.
Zostawmy resztę na później.
Proszę przyjść do hotelu.
Za trzy dni w południe.
Spotkajmy się w piekarni w Jingogae.
Kim jesteś?
Co tam robiłaś?
Gdzie są strażnicy?
Kobieta?
Zapytałem, kim jesteś!
Tędy.
Gdy cię ścigają, lepiej być w gwarnym miejscu.
Co tam robiłeś?
Nie mogłem przestać myśleć
o długu, który u ciebie mam,
i czemu jesteś na mnie wściekła.
Przystojni faceci są lubiani,
ale ty mnie nienawidzisz.
Właśnie z naddatkiem spłaciłem swój dług.
Dalej będziesz już bezpieczna.
Idź.
Puszczasz mnie?
A co miałbym z tobą zrobić?
Wolę iść tam, dokąd szedłem.
Czyli gdzie? Na policję?
Do baru.
Dłuży mi się oczekiwanie,
a dwa tygodnie to szmat czasu.
Czy to jedyny bar w Hanseong?
Jedyny otwarty do późna.
To jedyne wolne miejsce.
Wcale nie.
To jedyne miejsce w rogu.
Proszę bardzo.
Szefie, tę samą przekąskę, co zwykle?
Nie chcę,
nie zawracaj mi głowy.
Tak jest.
Słyszałem o zamieszaniu w hotelu.
Twój pokój został przeszukany. Prawie zginąłeś.
Pewnie jesteś rozczarowany. Liczyłeś na inny rezultat.
Tak, jestem rozżalony.
Masz szczęście.
Mam umiejętności.
Wiatr szarpie wysokim drzewem.
Czy wiesz,
czemu prawie zginąłeś?
- Badam tę sprawę. - Pospiesz się.
Minister Allen, czy jak mu tam,
właśnie wznosi toast z lordem Lee Wan-ikiem.
Sugeruję, żebyś nie zadawał się z tym człowiekiem.
On nie jest z Joseon.
To Japończyk.
Takie słowa z twoich ust...
trudno brać na poważnie.
Całkiem niedawno
amerykański inżynier kolejowy zapłacił za moje usługi dolarami.
Więc teraz jestem Amerykaninem.
Dzięki za informację.
Zjedz coś. Ja stawiam.
- Barman. - Tak, proszę pana?
Duży talerz sashimi.
Już się robi.
Niech to będzie mały talerz.
Dają tu duże porcje.
Zniknęła cała zawartość szuflad.
Nic nie łączy skradzionych rzeczy.
Czy było dwóch złodziei,
czy może jeden złodziej przyjął dwa zlecenia?
Strażników nie było na posterunku.
Powinien ich pan przesłuchać.
Zostaw ich.
Gu Dong-mae kopie sobie swój własny grób.
To nic złego.
Co jest z twoją szyją?
Przepraszam.
Co powinniśmy zrobić z Kim Yong-ju?
Nie wiemy,
co powie Amerykanom, gdy narkotyki przestaną działać.
Wkrótce go wypuszczą.
Umieścisz go w bezpiecznym miejscu.
To znaczy gdzie?
W celi na komendzie policji.
Tak jest.
Zastanawiam się...
Czemu zabrali list?
Nie skończyłem go czytać.
Moje życie również jest intensywne.
Różnimy się tym, że ja...
chcę być jak płomień.
PLACÓWKA STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI
Lord Lee Wan-ik?
Jakim jest człowiekiem? Opowiedz mi.
Czy to on próbował pana zabić?
Rozmawialiśmy o Kim Yong-ju.
Tym opiumistą opiekuje się Lee Deok-mun,
który jest podopiecznym lorda Lee.
Oni są powiązani.
Ale czemu lord Lee próbował pana zabić?
Chyba nie próbował.
Gdyby chciał to zrobić, wynająłby snajpera.
Nie było potrzeby wysyłać kogoś do pokoju.
Więc to było powitanie?
Coś w tym rodzaju.
Chciał mnie nastraszyć,
ale nie wiem czemu.
Teraz czekam na jego kolejny ruch.
Ale niewiele o nim wiem.
Plotki głoszą, że Lee Wan-ik ma poparcie Ito Hirobumiego.
Dlatego gdyby królewski dwór
wpuścił lorda Lee do pałacu,
to byłoby tak, jakby wpuścili Ito Hirobumiego.
I dlatego tego nie zrobili.
Ale od tamtej pory
ministrowie spraw zagranicznych padają jak muchy.
I to lord Lee za tym stoi?
Naprawdę?
Mów dalej.
W prowincji Hamgyong widziałem coś dziwnego.
Plakat z informacją o zaginionej osobie. To była jego żona.
Pewnie jego pierwsza żona.
- Pierwsza żona? - Tak.
Z tego, co wiem,
potem poślubił Japonkę.
Więc to nie on jej szuka.
Zatem kto?
Cóż...
to właścicielka hotelu Glory.
Szuka jej od lat.
Właścicielka hotelu Glory
szuka żony Lee Wan-ika?
- Proszę. - Przyjrzyj się.
Dobrze się przyjrzyj.
Widziałeś tę kobietę?
Nie jestem pewien.
Kim ona jest?
WYNIKI SEKCJI ZWŁOK
Jestem pod wrażeniem.
Córka arystokraty, która włada bronią.
Po co właścicielce hotelu...
wyniki sekcji zwłok?
To wszystkie sprawozdania tłumaczy.
Znalazłaś coś jeszcze?
WYNIKI SEKCJI ZWŁOK
Nie.
Zostałaś ranna?
Było ciemno i padało.
Wkrótce się zagoi.
Dziękuję za twoją pomoc.
To ja dokonałam wyboru. Nie musisz się martwić.
Czy żywisz do mnie żal?
Nie.
Pomogłeś mi zdać sobie sprawę z moich uczuć.
Gdybyś mnie nie powstrzymał,
pobiegłabym za nim.
Wiedziałam, że opuszcza Joseon.
Ale zatrzymałam się.
Dzięki temu...
mogłam się zastanowić.
Przypomniałam sobie...
wszystkie nasze spotkania,
a także podjęte decyzje - jego i moje.
On decydował po cichu,
świadomy konsekwencji.
Miałam wrażenie, że był w tym samolubny,
czasem bezlitosny.
Ale zawsze podążał we właściwym kierunku.
SEUL, 12 SIERPNIA 1902
To dlatego nie żałowałam uczuć,
które do niego żywiłam.
Teraz nie mogę już...
wrócić do chwili...
zanim się poznaliśmy.
I dlatego muszę pozwolić mu odejść.
Jeśli tego nie zrobię,
mogę zaryzykować zbyt wiele.
Słyszę, że dochodzisz do siebie.
Lepiej, żeby mi się opłaciło to, że cię nie zabiłem.
Czemu się włamałeś?
- Daj mi wody. - Kto wydawał ci rozkazy?
- Albo narkotyki. - Skąd znasz Lee Wan-ika?
Więc nie zostanę gościnnie potraktowany.
Odpowiedz choć na jedno pytanie, a rozważę to.
Jak długo...
już tu jestem?
Wiesz, że wkrótce stąd wyjdziesz.
Czyli pracujesz dla niego od lat.
To stare zdjęcie.
Wygląda, jakby zrobiono je w Tokio.
Kim oni są?
Skąd ich znasz?
Wyruszyli, by cię zabić.
Nawet, jeśli to potrwa,
to i tak cię dopadną.
Zabiłem jednego z nich.
Pozostałych dwóch...
zabije mnie.
Odpowiedz po koreańsku.
Kapitanie, minister Allen pana szuka.
Tak szybko?
Jeden z niewinnych mieszkańców Joseon jest przetrzymywany
w amerykańskiej placówce.
Wypuść go albo zabij.
Zabić go?
Słuchaj, jestem lekarzem.
Więc go uratuj.
Został bardzo pokrzywdzony.
Jest uzależniony od opium. Stracił rozum.
Zaatakował mojego człowieka.
Jak to będzie wyglądało, jeśli tak po prostu go wypuścimy?
A jak to teraz wygląda?
To śledztwo, które prowadzimy...
Przetrzymywanie mieszkańca Joseon w amerykańskiej placówce w Joseon
stawia nas w złym świetle.
Wypuść go.
Podejrzany jest z Joseon, ale ofiara jest Amerykaninem.
Nawet cię nie zranił.
Mówi pan poważnie?
Posłuchaj, żołnierzu.
Jesteśmy tu w imieniu Stanów Zjednoczonych
i mamy obowiązek współpracować na rzecz utrzymania pokoju w Joseon.
W Joseon mówią, że „krew jest gęstsza niż woda”,
zgadza się?
Czyli teraz jestem kimś z Joseon?
Nie pogarszaj sprawy.
Chcesz zniszczyć
stosunki dyplomatyczne łączące nasze kraje?
Bez powodu?
Komandor Moore powiedział,
że prosiłeś o transfer do innego kraju.
Siedź cicho aż do wyjazdu.
Wyślę cię tak szybko, jak to możliwe.
Wymelduje się z hotelu?
Policja przeprowadzi śledztwo w jego sprawie.
W końcu zaatakował Amerykanina.
Pokażemy, jak surowe jest prawo Joseon.
Nie musi się pan martwić.
Ten, kto za tym stoi,
jest bardzo przebiegły.
W tym momencie najbezpieczniejszym miejscem
będzie dla niego policyjna cela.
Przepraszam za zamieszanie.
Proszę nam dać jego rzeczy.
Zdjęcie.
Gdzie jest zdjęcie?
- Jakie zdjęcie? - Oddaj moje zdjęcie!
Trzeba było wcześniej ze mną porozmawiać. Miałeś wiele okazji.
Zabierzcie go.
Zabiję cię! Oddaj mi moje zdjęcie!
Oszalałeś?
Ledwo cię wydostałem. Cicho bądź.
Co to za zdjęcie?
O czymś nie wiem?
Zabiję go.
Zabiję...
Właśnie po to mamy policję.
- Zabierzcie go. - Tak jest.
Moje zdjęcie. Przysięgam, że po nie wrócę.
Co takiego zrobił, że tak go ciągną?
W takim wieku nosić garnitur?
Musiał wcześnie przyjąć zachodni styl.
Wykształceni popełniają więcej przestępstw.
To byłeś ty.
Ty nas zdradziłeś.
Nie miałem...
Nie miałem wyboru.
Zobaczył ducha?
Panienko, zamknij okno. Nie oglądaj tego.
Zacięło się?
Na niebiosa.
Szybko.
Muszę panią o coś spytać.
Czy to długo potrwa? Mam plany.
Niedługo.
Szkoda.
W końcu chce mnie pan o coś spytać
i to musiało być dzisiaj?
Słyszałem, że szuka pani żony Lee Wan-ika.
Czemu?
Nie szukam żony Lee Wan-ika.
Szukam mojej matki.
Innymi słowy,
jestem córką Lee Wan-ika.
Więc dlaczego...
dała mi pani wtedy klucz?
Pyta pan, czy jestem po stronie tego człowieka?
Nie ma dowodów, że pani nie jest.
Ma pan rację.
Jedynym dowodem, że nie jestem po jego stronie,
jest to, że bardzo pragnęłam, żeby pan przeżył.
Niektórzy krewni są gorsi od obcych.
Gdybym mu sprzyjała, dałabym panu właściwy klucz.
Gdybym pragnęła pańskiej śmierci, miałabym wiele sposobów.
Mogłabym wynająć zabójców...
albo zatruć pańskie jedzenie.
Proszę jeść. Zachowujmy się naturalnie.
Dobrze sobie radziłaś z mieczem.
Ćwiczę sport zwany szermierką.
Dobrze sobie radziłaś ze strzelbą.
Akurat była w pobliżu.
Czemu uczysz się szermierki?
Żeby się bronić.
A ty czego bronisz?
Czemu tam byłaś?
Z tego samego powodu. Żeby się bronić.
Czemu tam byłaś?
Zjedz jeszcze ciasta. Ładnie wygląda i dobrze smakuje.
W ogóle nie odpowiadasz.
Jak odpowiadasz, gdy pytają czemu masz rozciętą wargę?
Nikt nie pyta.
Nie śmią.
Ja pytam.
W tej chwili.
Nie myśl, że odkryłaś moją słabość.
To raczej bomba, która może w każdej chwili wybuchnąć.
To samo chciałam ci powiedzieć.
Obie trzymamy obosieczny miecz.
W porządku.
Zapomnijmy o tamtym dniu.
To samo miałam zaproponować.
Byłam naturalna?
Bardzo.
Jak właścicielka hotelu wyjaśnia rozciętą wargę?
Mogę powiedzieć, że to wynik kłótni z kochankiem.
Im więcej ludzie będą gadać,
tym więcej mężczyzn przyjdzie rzucić na mnie okiem
i tym więcej zarobię.
Na co wydajesz wszystkie te pieniądze?
Na takie ciasta. I całą resztę.
Wciąż tu jest.
Przejdę od razu do rzeczy. Przyszłam o coś spytać.
Muszę wiedzieć, co napisano w tym liście.
Jak się pani miewała?
Proszę go przeczytać
i powiedzieć mi, co w nim jest.
Pani usta...
Proszę go przeczytać.
Odniosła pani jeszcze jakieś rany?
Proszę go przeczytać.
DROGI EUGENE
Jak widać, zaadresowano go do pana.
Tylko pana mogę o to poprosić.
Skąd go pani ma?
Nie mogę powiedzieć.
Po wszystkim odłożę go na miejsce.
Co w nim napisano?
Co, jeśli skłamię?
Nie mam wyboru.
Muszę panu zaufać.
Kto go wysłał?
Jest dla mnie jak ojciec.
Jak się nazywa?
Joseph Stanson.
Czym się zajmuje?
Jest misjonarzem.
Potem misjonarz o blond włosach i niebieskich oczach
pojawił się jak mój wybawca.
Co napisał w liście?
Pyta, jak się miewam.
Pisze, że jest zimno.
Że jedzie do Hanseong.
Tęskni za mną.
Nauczył się pędzić takju.
Życzy, by Bóg był ze mną.
Pyta, czy dobrze mi się układa z kobietą, którą wspomniałem...
w poprzednim liście.
Chyba mam prawo zadać pani pytanie.
Dlaczego ma pani ten list?
Proszę mi go oddać.
Muszę iść.
Zwrócę go, gdy wszystko się wyjaśni.
Jeśli wciąż...
będzie pan wtedy w Hanseong.
Zapytam o coś jeszcze.
Certyfikat bankowy cesarza.
Powiedział pan, że pańskie działania zniszczą Joseon.
Więc czemu go pan zwrócił?
Chyba po to,
żeby odwróciła się pani jeszcze raz, tak jak przed chwilą.
Czy powinienem...
wrócić do swoich spraw?
Paniczu.
Tak, jestem Kim Hui-seong.
Jak się miewasz?
Na niebiosa, paniczu.
Wyjechał pan za granicę
i wrócił całkiem dorosły.
Cieszę się, że pana widzę.
Czasy takie niepewne,
a ty wciąż tu urzędujesz.
Mój dziadek byłby dumny.
KOMISARZ POLICJI
Wiele zawdzięczam dziadkowi panicza.
To prawda.
I dlatego...
przyszedłem się z tobą zobaczyć.
Przed śmiercią dziadek dał mi to i powiedział:
„W razie kłopotów idź do nich.
Na pewno ci pomogą”.
Otworzyłem notatnik.
Twoje imię było na pierwszej stronie.
A zatem...
czy możesz
pożyczyć mi pieniądze?
O rety, gorące.
Jak panicz wie,
jestem zajęty śledztwem w sprawie śmierci szefa MSZ...
To naprawdę straszne.
Ponieważ jesteś taki zajęty,
pójdę, gdy tylko dasz mi pieniądze.
Paniczu.
Zaszczyca mnie panicz swoją obecnością.
Zaginęły wszystkie listy wysłane z prowincji Hamgyong do Hanseong,
mam strasznie dużo na głowie.
To naprawdę straszne.
Opowiedziałeś mi o swoich kłopotach, nawet nie robiąc przerwy na oddech,
co świadczy o tym, że dzwonił do ciebie komisarz policji.
A zatem wiesz, czemu tu jestem.
Twoje imię jest na drugiej stronie.
Na drugiej. Nie chciałoby mi się czytać trzech.
Ale było na drugiej.
Musisz mieć dużo na głowie,
więc wyjdę z pieniędzmi.
Teraz!
Czy dostanę miskę zupy?
Poproszę dużą porcję.
Dobrze, paniczu.
Moment.
Skosztuję.
O rety.
Robisz tyle hałasu
co grom.
- O co chodzi? - To wariat?
- Kim on jest? - Oszalał.
O co chodzi?
Za co to było?
Widzę, że wróciłeś po studiach, paniczu.
Czy twój głupi zegarek
wciąż działa po tylu latach?
Panie! Okaż łaskę mojej rodzinie!
Puszczajcie!
Panie!
Moja rodzina! Miej dla niej litość!
Oszalałeś?
Co ty narobiłeś? I to w mojej jadłodajni?
Wiesz, kim on jest?
Więcej nie kupię od ciebie wody. Wynoś się!
- Przynieście ręcznik. - Idę.
Paniczu.
Bardzo przepraszam.
Wyświadczysz mi przysługę?
Oczywiście.
Kupuj dalej jego wodę.
Sprzedaje dobrą wodę.
Słucham?
O rety.
Od dawna tu stoisz?
Pewnie wszystko widziałeś.
Nic mi nie jest. Przywykłem.
Mój ojciec czy mój dziadek?
Jest zimno. Powinieneś się wysuszyć.
Jest im lepiej, gdy się na mnie wyładują.
Jednemu na trzech jest mnie żal.
Żal to rodzaj sympatii.
Ale...
nie zaakceptuję twojej sympatii.
Udawaj proszę, że tego nie widziałeś.
Rety. Panicz Hui-seong?
Drogie panie promienieją taką urodą.
A ja nie mam czasu się nią nacieszyć.
Żegnajcie.
Uprzedziłem cię.
Jeśli lubisz narkotyki, to proszę.
To wszystko, co warto stąd zabrać.
Czemu przeszukujesz ten pokój?
Z nudów.
Byłeś bardzo dokładny jak na kogoś znudzonego.
Nie mogłem się powstrzymać.
Weszło mi to w nawyk.
Czego szukasz? Pomogę ci.
Sam poszukam.
Certyfikat bankowy to jedno.
Ale nie mogę ci już ufać.
Chodźmy. Nic tu nie ma.
- Tak jest. - Tak jest.
ASAN, KYEONGHEUNG-GUN, PROWINCJA HAMGYONG
Za kogo ty się masz, że mi odmawiasz?
Nie nalejesz alkoholu, nie rozbierzesz się.
Czemu myślisz, że możesz ciągle odmawiać?
Łapy precz.
Ona nie jest gejszą.
Zjeżdżaj, zanim to się źle skończy.
Nie musisz płacić.
Oszaleliście?
Roninowie śmią się do mnie odzywać?
Może zarabiacie na życie w Joseon,
ale czy zapomnieliście, czym byliście w Japonii?
Bandą żebraków
żrących gnój, gdy wam kazano!
Ty gnoju!
Jak sądzisz,
kto pozwolił wam się tu przenieść
i zarabiać na życie?
Gu Dong-mae?
Nie. To minister Hayashi i postawieni wyżej od niego dżentelmeni!
Podporządkowaliśmy sobie króla i królową Joseon,
zamieniliśmy ten kraj w wasalne państewko,
zaatakowaliśmy Rosję,
a teraz budujemy wielkie japońskie cesarstwo.
To my!
Jeśli mnie zrozumiałeś, padnij na kolana.
Albo wyciągnij miecz.
Wtedy będę mógł wziąć na cel Gu Dong-maego.
Prawda?
Strzelaj.
Strzelaj!
Patrzcie, kto przyszedł.
Uderzyłeś ją.
Co?
„Nie jestem gejszą.
Ja tylko wróżę.
Proszę, nie bij mnie”.
Skoro mnie rozpoznałeś,
to znaczy, że nie jesteś ślepy.
Czemu nie pozwoliłeś dziewczynie wyjść?
Czemu nie pozwoliłeś, by odczytała twoją przyszłość?
Często robi to trafnie.
Hej.
Nie wezwał jej tylko po to, by mu powróżyła.
Na nic by mu nie pozwoliła.
Taka nisko urodzona dziewka?
W końcu wyciągnęli miecze.
Czy to znaczy,
że to jest samoobrona?
Jeśli Gu Dong-mae padnie na kolana,
być może wybaczę wam wszystkim.
Chyba już czas,
żebym nauczył cię, że nie jesteś mi równy.
Nie patrz.
Głupcze. Co ty zrobiłeś?
Masz rację. Nie jesteś mi równy.
Tobie nie wolno nikogo zabić.
My możemy zabić każdego.
Bo choćby dzisiaj możemy umrzeć bez żalu.
Jeśli minister Hayashi się o tym dowie,
nie ujdzie wam to na sucho.
Niech się dowie.
Nawet minister Hayashi
nie tyka moich ludzi.
Myślisz, że to dlatego, że się lubimy?
To dlatego, że jesteśmy dla siebie użyteczni.
Ty idioto.
Uznajmy...
że opłaciliście rachunek.
Wynoście się.
Weźcie ze sobą Hotaru.
Posprzątajcie tu.
Minister Hayashi umieścił okręt wojenny w porcie w Inczon
i żąda, żebyśmy wprowadzili do obiegu weksle banku Dai-Ichi.
Powinniśmy się zgodzić,
zanim rozdźwięk między naszymi krajami stanie się zbyt wielki.
Okręt wojenny w porcie w Inczon?
Japonia jest bardzo odważna i potężna, gdy stawia żądania.
Uważajcie, co mówicie.
Japonia chce, żebyśmy używali ich weksli,
żebyśmy nie mieli własnej waluty.
Innymi słowy - to naruszenie naszej suwerenności.
Musimy przyjąć ich żądanie i wprowadzić ich walutę
żeby wymiany między naszymi krajami przebiegały gładko.
W ten sposób będziemy mogli dalej budować kolej.
Przez te łapówki ciągle zapominasz,
że jesteśmy niepodległym,
niezależnym krajem.
Ta pożyczka to zastawiona przez Japonię pułapka.
Ta kolej posłuży jedynie do tego,
by rozpętać wojnę między Japonią i Rosją.
Jeśli wybuchnie między nimi wojna,
nasz lud straci ziemię i życie.
Wszystko dlatego, że pozycja szefa MSZ pozostaje nieobsadzona.
Dokładnie tak.
A przecież mamy...
znakomitego kandydata.
Czemu wszyscy patrzycie na mnie?
Nie powiedziałeś
ani słowa.
Może chcesz coś dodać?
Nie mam...
żadnych powodów do zmartwień, póki warzywa dobrze rosną...
ponieważ jestem ministrem rolnictwa i handlu.
Co jeszcze mam dodać?
Moja pozycja nie pozwala mi wyrazić żadnej opinii.
Jakiś czas temu
opowiedziałeś mi o dziadku pani Ae-sin.
Czy on ma może syna?
Tak, miał.
Miał dwóch synów.
„Miał”?
To smutna historia.
Jego starszy syn zginął podczas antykatolickich zamieszek.
Próbował ratować wieśniaków.
Jego młodszy syn wrócił z Japonii w urnie,
krótko po incydencie Unyo.
Młodszy syn był ojcem pani Ae-sin.
To dobrze, że po tym wszystkim lord Go wciąż się dobrze trzyma.
Jak nazywali się jego synowie?
Starszy miał na imię Go Sang-jin,
a młodszy Go Sang-wan.
To stare zdjęcie. Wygląda, jakby zrobiono je w Tokio.
TOKIO, 1874
Strzelba?
Nie wolno nam tu trzymać takich rzeczy. Czemu pan pyta?
Dla klienta robicie wszystko.
„Wszystko, czego potrzebujesz”.
Ale nie wolno nam tu mieć czegoś takiego.
Sam pan mówił, że dość już ryzykowaliśmy. Podziękował mi pan.
A możecie załatwić mi jedną?
Model Mosin-Nagant.
Istnieją regulacje i przepisy dotyczące lombardów.
Szef MSZ nie żyje,
skradziono listy i przesyłki.
Hanseong stało się niebezpieczne.
- Więc nie możecie? - Więc to będzie kosztowało.
Ile pan chce wydać?
To nie ma sensu.
Czy przyszedł tu pan...
po list?
Co to jest?
Prezent.
Pomyślałem, że nie miała pani okazji z niej strzelać.
To rosyjska strzelba z zamkiem czterotaktowym, o której pani mówiłem.
Czemu mi ją pan daje?
Chciałbym zobaczyć, jak używa jej pani,
by iść dalej swoją drogą.
Nieważne dokąd.
Niezależnie od tego, kto będzie pani towarzyszył.
A co z panem?
Dokąd pan zmierza?
Dzisiaj przyszedłem tutaj.
Tak jak wcześniej wspominałem,
będzie musiała pani poćwiczyć właściwy chwyt.
Jeśli chce pani,
mógłbym zostać w Joseon,
aż opanuje pani tę technikę.
Chce się pani nauczyć?
Wolno się uczę.
Nawet lepiej.
Póki żyję
pozostanę Ae-sin z rodu Go.
Powinna nią pani być.
Nie ma przyszłości,
w której moglibyśmy być razem.
Aż do wczoraj...
nie było pani w moim życiu.
Ale teraz pani jest.
To wystarczy.
Proszę mnie nauczyć...
jak z niej strzelać.
Musi się pani przyzwyczaić do jej wagi.
Aż przestanie ją czuć.
W Ameryce ludzi, którzy strzelają tak dobrze jak pani,
nazywa się „snipers”.
Początkowo nazywano tak myśliwych, którzy celnie strzelali
do małych, zwinnych ptaków.
Obecnie...
nazywa się tak strzelców wyborowych.
- Takich jak pani. - „Sniper”.
Podoba mi się.
Wciąż będzie trudno trafić w cel.
Ale proszę spróbować.
Tego dnia...
Kiedy spotkaliśmy się na tamtym dachu.
Chyba zostałam przyłapana, bo liczyłam na coś romantycznego.
Czemu pan dał się przyłapać?
Przez niekompetencję?
Przestraszyłem cię?
Dzień dobry, proszę pana.
Powinieneś postawić mi rosół.
Mam dobre wieści. Ten transfer, o który prosiłeś...
Załatwiliśmy to z ministrem Allenem.
Co?
Gdzie chcesz pojechać? Wybierz sobie.
Szanghaj, Japonia, Hawaje?
Ja też chciałbym zmienić otoczenie.
Pokaż.
To kopia.
Lepiej idź na plac ćwiczeń.
Dobrze.
Szybciej!
Rety.
Nie trać czasu.
Wiesz, że nikt w Joseon mnie nie powstrzyma.
Ale wciąż należy ci się nauczka.
Muszę się zająć oczekującym gościem.
To twoja sprawka?
O co ci konkretnie chodzi, Rinoie?
O wyniki sekcji zwłok.
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Ktoś umarł?
Daj nam chwilę.
Trzeba było zabrać tylko wyniki.
Po co zabrałaś inne rzeczy?
Są bezwartościowe.
Potrzebuję tego.
Może się wymienimy?
To brzmi, jakby cię okradziono.
Powinieneś to zgłosić policji, Rinoie.
Niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Ale musiałabyś się bardzo postarać, żeby mnie pokonać.
Twój zmarły mąż
miał ze swoją byłą żoną córkę w twoim wieku, prawda?
Ten drań Matsuyama
chciał jej przekazać wyniki sekcji zwłok.
Dużo mu zapłaciłem, by je przechwycić.
Jeśli chciałeś się przechwalać,
trzeba było go zabić.
Miałeś unikalną okazję, by zachować się jak dobry ojciec.
Właśnie dlatego musisz się jeszcze wiele nauczyć.
Pamiętaj,
że tacy dranie stają się najposłuszniejszymi psami.
Myślisz, że jeśli mi zagrozi, to nic nie zrobię?
Przecież ma dzieci.
Nawet nie myśl, żeby go skrzywdzić.
Uczynię z tego wściekłego psa królewskiego lekarza.
Twoja twarz jest twoją jedyną zaletą.
Kto cię uderzył?
Musisz się troszczyć o swoją twarz.
Potrzebny ci nowy mąż.
No proszę.
My się znamy.
Spotkaliśmy się, gdy kupował pan dom.
Dobrze się tam panu mieszka?
Nawet nie zaczynaj.
Jak wiesz, amerykański drań,
który tam mieszkał, zginął tragicznie.
Może dlatego nic mi nie wychodzi, odkąd tam zamieszkałem.
Parę dni temu miałem włamanie.
Dom to coś o ogromnym znaczeniu.
Dobrze mówię?
Do mojego pokoju hotelowego również się włamano.
Straszny kłopot.
O nie.
Jaki szaleniec włamywałby się do pokoju amerykańskiego żołnierza?
Jeden z pańskich ludzi
wyciągnął tego szaleńca z placówki parę dni temu.
Wydawali się dobrze znać.
Doprawdy?
Kimkolwiek ten idiota jest, powinien rozważniej dobierać przyjaciół.
Czemu zadaje się z takim szaleńcem?
Ale ty nie ucierpiałeś, prawda?
Nic mi nie jest.
Co za ulga.
Chciałbym cię o coś zapytać, skoro już na siebie wpadliśmy.
Jesteś żonaty?
Wejdź do środka.
Pamiętaj, żeby zamknąć drzwi.
Jest gorszy, niż myślałem.
Co panu powiedział? Widziałam, że rozmawialiście.
Pytał, czy jestem żonaty.
Jeśli znów zapyta, proszę mu powiedzieć, że jest pan patriotą.
Powiem obsłudze, żeby zagrzała panu wodę.
Dopiero teraz widzę, że to spora wysokość.
Szefie, czemu się tu zebraliśmy?
Oczekiwanie strasznie mi się dłuży.
Idę do świątyni, żeby zabić trochę czasu.
- Do świątyni? - Zostańcie tutaj.
Wrócę przed zmierzchem.
Co tu robi japoński zbir?
Ludzie przychodzą do świątyni z różnych powodów.
Na niebiosa, pan jest z Joseon.
Słyszałem,
że wnuczka lorda Go Sa-honga była tu jakiś czas temu.
Owszem, była.
Bywa tu od czasu do czasu,
wspiera nas datkami i pomaga.
Ale była w stroju żałobnym.
Czy ktoś umarł?
Nie do końca.
Tablice żałobne upamiętniające jej rodziców
znajdują się w naszej świątyni.
Gdzie one są?
KIM HUI-JIN, GO SANG-WAN
Byłem w okolicy, by napić się wody ze źródła i...
To kłamstwo.
Jestem tu, bo zawiodłem panienkę Ae-sin.
To była niełatwa podróż.
Nie spodziewałem się, że ujrzę coś takiego.
Nie powitalibyście mnie,
ale i tak chciałem się przywitać.
Czy wiecie, co robi wasza córka?
Zastanawiam się, czy mówi wam takie rzeczy.
Może wiecie, czemu to robi?
Ja...
nie mogę tego zrozumieć.
Nie spodziewałem się tego,
więc użyłem miecza.
Wiecie, kim była pierwsza osoba, którą zraniłem?
To była panienka Ae-sin.
Jesteś głupią arystokratką opływającą w luksusy.
Uważnie dobrałem
najbardziej krzywdzące słowa
i zraniłem ją nimi w serce.
Myślicie, że to ją zabolało?
Czasami liczę, że wciąż ją boli.
Kiedy indziej liczę, że całkiem o tym zapomniała.
Ale powinienem się poddać, prawda?
Nawet, jeśli wszystko zataję, udam, że nic nie wiem...
To donikąd mnie nie zaprowadzi.
Ponieważ jestem sobą.
Przepraszam.
Tylko w ten sposób
możemy razem zjeść obiad.
To nic.
Cieszę się, że możemy zjeść baeksuk razem.
Zastanawiałam się, co możemy zrobić.
Przesyłając listy przez innych ludzi,
będziemy wiecznie zawracać im głowy.
Przydałbym nam się tajny kod.
Wypady na targ byłyby moją przykrywką.
U aptekarza, w szufladce na liście pstrolistki,
znajdzie pan mój list.
W każdy dzień targowy zostawię list w tej szufladce.
Proszę go odebrać.
PSTROLISTKA SERCOWATA
A jeśli...
zobaczy pan czerwony wiatraczek pod dachem apteki,
to znaczy, że coś ważnego mnie zatrzymało
i przez jakiś czas nie będę mogła pisać.
Już go widziałem...
Gdy on tam jest,
jestem snajperką.
Chciałam panu powiedzieć.
Nie chciałam, żeby musiał pan czekać w aptece.
Czemu oddała mi pani pozytywkę?
Czy chciała pani w ten sposób powiedzieć, że już nie będzie o mnie myśleć?
Nie, chciałam dać panu znać,
że tam byłam.
Co by pani zrobiła, gdyby tam na mnie wpadła?
Teraz ja pana o coś spytam.
Czemu zwrócił pan pozytywkę?
Żeby pani wiedziała, że wyjechałem.
To okrutne!
Myśląc, że pan wyjechał, całymi dniami...
- Płakała pani? - Przeklinałam pana.
Myśli pan, że byłam tam tylko tamtego dnia?
Nawet nie mogłam pisać listów, bo nie czyta pan po koreańsku, więc...
Go.
Ae.
Sin.
Nauczył się pan pisać?
Zapamiętałem te znaki.
Chcę, żeby pani wiedziała, że piszę i czytam po angielsku, japońsku i chińsku.
Tylko jeszcze nie po koreańsku.
Miło mi to słyszeć.
Myślałam, że jest pan niepiśmienny.
Zastanawiałam się, czy powinnam wysyłać panu rysunki.
Od teraz będę pisała chińskimi znakami.
Tęskniłem.
Nawet wiem, jak to napisać. Chce pani zobaczyć?
Nie musi mi pan pokazywać.
Tę...
skni...
łem...
Ten ostatni znak...
On mi sprawia problemy.
Łem...
Czy widziała pani kiedyś ocean?
Tak. W porcie w Jemulpo.
Pewnie ledwo zdążyła pani rzucić okiem, bo ciągle pani strzelała.
Zgadza się.
Ale nauczyłam się związanych z nim słów.
Sea, sunrise, sunset...
i sunshine.
Widziała pani wschód słońca na morzu?
Chciałabym.
Nie będzie łatwo,
ale spróbujmy obejrzeć go razem.
PSTROLISTKA SERCOWATA
Dzisiaj nauczyłam się nowego słowa.
„Zebra”.
Czy w Ameryce naprawdę są konie z paskami?
Chłopak z naszej placówki
przyszedł z garściami płatków śliwy. Powiedział, że opadły nocą.
Czy może właśnie się pani uśmiecha?
Wiatr strącił je z drzewa, żeby się pani uśmiechnęła.
Pojedźmy zobaczyć ocean.
Proszę pokazać mi ten niezwykły ocean, który pan widział.
Ten wymagający miesięcznej podróży.
Ten wspaniały ocean,
który rozciąga się za horyzontem.
Obejrzyjmy też wschód słońca nad oceanem.
Pod opieką lorda Lee Wan-ika
twoje bezpieczeństwo będzie zapewnione.
Jesteś żonaty?
To ja pociągnąłem za spust.
Mogę uczynić cię sprawcą.
Zależy, co mi odpowiesz.
Chyba zaczynam się łudzić.
Weź Ae-sin.
Jeśli lord Go Sa-hong wykona ruch,
zatrzęsie całym Joseon.
Zadbam, żebyś padł trupem.
Napisy: Krzysiek Ceran